De P.I. methode geeft richting aan een proces waarin direct gewerkt wordt met de fascia (bindweefsel), de spieren, hun posities, de adem, de houding en de bewegingen van het lichaam. Tegelijkertijd en in even grote mate werkt P.I. met de psychische, mentale en emotionele houdingen die daarmee verbonden zijn.
De werkwijze van P.I. bestaat uit vijf fasen, waarbij successievelijk het hele lichaam wordt behandeld. Afhankelijk van de mate waarin het bindweefsel en de daaraan gekoppelde gevoelens en gedachtenpatronen vastzitten, wordt het specifieke doel van een bepaalde fase over meer behandelingen verspreid. Over het algemeen houdt dit in dat er tussen de 10 en 20 sessies nodig zijn.
Een sessie duurt ongeveer anderhalf uur. De sessie is meestal als volgt opgebouwd:
Een belangrijk aspect van de P.I.Behandeling zijn de strokes. Deze zijn direct gericht op het losmaken van de spanningen en verklevingen in het bindweefsel (fascia) en het spierweefsel. Het losmaken van de fijne elastische laag die overal in het lichaam te vinden is leidt ertoe dat verklevingen weer van elkaar worden gescheiden en opgerekt. Het gevolg is dat de weefsels een nieuwe positie kunnen kiezen, wat kan leiden tot terugkeer van de natuurlijke lichaamshouding met de daarbij behorende levenshouding. Zodra het door spanningen verharde bindweefsel zachter wordt, kan ook de energie beter doorstromen en zo lichaam en geest harmoniseren.
Om dit te bereiken wordt druk uitgeoefend op een te behandelen plaats met handen, vingertoppen, knokkels, ellebogen of onderarmen en tegelijk in de gewenste richting bewogen. Het weefsel wordt daarbij vooruit geschoven, zodanig dat de huid in een dikke plooi omhoog komt en zich voor de druk uit, langs de spier verplaatst als een voortrollende golf. De hoeveelheid druk is zorgvuldig afgestemd op de persoonlijke mogelijkheden. Immers, als er te weinig druk is gebeurt er niets. Is er teveel druk, dan worden de verdedigingsmechanismen van het lichaam zodanig geactiveerd dat het pantser juist versterkt.
Het gaat er dus om in een energetisch gelijkwaardige ontmoeting de velden van onvrede te vinden die in het lichaam zijn opgeslagen en geblokkeerd. Die gelijkwaardigheid wordt onder andere bereikt doordat de behandelde de betreffende spier activeert met een kleine tegenbeweging en tevens aandachtig naar de behandelde plek toe-ademt. Tempo en toename van de druk zijn zo gedoseerd dat er voldoende ruimte is om de weggestopte onvrede te gaan ontmoeten en alsnog in expressie te brengen. Het woord 'stop' van de cliënt dient daarbij als doorslaggevend signaal om een abrupt einde te maken aan de stroke, zoals die op dat moment wordt toegediend. Gezocht wordt dan naar een betere afstemming.
Tijdens de gehele sessie is er sprake van een natuurlijke stroom van opladen en ontladen. Omdat er ooit voor vermijding gekozen is van de geblokkeerde gevoelens, vormt het leren kennen en erkennen van het vermijdingsgedrag en het leren doorbreken daarvan dan ook een uiterst belangrijk onderdeel van de methode.
Gestalttechnieken, Reichiaans lichaamswerk en NLP kunnen daarbij helpen. Ook het werken met de karakterstructuren van Alexander Lowen en het werk van Byron Katie kunnen behulpzaam zijn.
Tenslotte zal het coachen en een ondersteunend gesprek helpen bij de integratie van de bewustgeworden kracht en kan een nieuwe richting worden gevonden.
